Szkoły tradycji 

Istotą działania „Szkół tradycji” jest próba wdrożenia w kilku wybranych środowiskach wiejskich złożonych systemów animacyjno-edukacyjnych, skoncentrowanych wokół najcenniejszych elementów lokalnych tradycji muzycznych.

Punktem wyjścia są tu dotychczasowe wieloletnie doświadczenia Stowarzyszenia „Tratwa” i współpracujących z nim artystów i animatorów w pracy nad fenomenem muzyki tanecznej południowego Mazowsza i podlaskich konopielek.
Podstawą tej pracy było budowanie swoistego „ekosystemu” – sytuacji i działań animacyjnych oraz tworzenia tkanki nowych interakcji społecznych i kulturowych, ponownie włączających tradycyjne muzykowanie, tańce i pieśni w praktykę życia społeczności lokalnych.

Jedna z najsłynniejszych takich szkół, choć nikt oficjalnie tak jej nie nazywał, powstała w 1999 roku we wsi Przystałowice Małe. Wsi tej nie ma nawet na niektórych mapach, a jednak to tutaj przez kilkanaście lat przyjeżdżali skrzypkowie z całej Polski, żeby uczyć się u legendarnego skrzypka Jana Gacy.

Zamysłem działania szkół jest przywrócenie naturalnego – i starego jak sama tradycja – cyklu przekazywania kompetencji kulturowych: od starych mistrzów do młodszego pokolenia.

Chcemy przywrócić tradycyjnej muzyce jej dawne, społeczne i kulturowe funkcje.

Zanim rozpoczniemy wędrówkę po poszczególnych szkołach, zapraszamy do zapoznania się z refleksjami pomysłodawców tego projektu, przedstawionymi w dwóch poniższych tekstach:

Przekaz – rozwój – praktyka
Istotą działania Szkół Tradycji jest tworzenie w społecznościach wiejskich warunków, w których stara, miejscowa muzyka mogłaby być przekazywana (1), rozwijana (2) i praktykowana zgodnie ze swoim przeznaczeniem (3) …czytaj dalej

Mapa działań
Pomysł zrodził się z poczucia, że znaleźliśmy się w punkcie, w którym muzyką tradycyjną nie możemy już się nie zajmować (do stanu tego doprowadziliśmy się po części na własne życzenie, a częściowo na skutek rozmaitych wypadków losowych). Z drugiej strony poczuciu temu towarzyszyło jednoczesne przekonanie, że dotychczasowe sposoby obcowania z tą muzyką i jej traktowania przez „nas” – ludzi z miasta – „trafiają w pudło”, omijają sedno sprawy. Że sama skrupulatność w przyswajaniu dawnych melodii, emisji głosu, techniki tańca, maniery wykonawczej itp. – stanowi zaledwie wąziutki, niewystarczający „wycinek tortu”. Że czegoś niezwykle istotnego tu brakuje …czytaj dalej


Pin It on Pinterest

Share This